ZHP

ZHP Nieprzetarty Szlak

Drużyny Nieprzetartego Szlaku Związku Harcerstwa Polskiego zrzeszają zuchy i harcerzy niepełnosprawnych: fizycznie, psychicznie, umysłowo oraz niedostosowanych społecznie. Działają przy sanatoriach, prewentoriach, ośrodkach szkolno – wychowawczych, szkołach specjalnych, zakładach poprawczych, schroniskach dla młodzieży trudnej, a ostatnio (lata 80 – te), przy Domach Pomocy Społecznej. Drużyny „NS” pełnią ważną rolę w procesie rehabilitacji osób przewlekle chorych i kalekich, wspierając pracę lekarzy, rehabilitantów i całego personelu medycznego. Nie mniejszą rolę drużyny „NS” odgrywają w procesie rewalidacji dzieci i młodzieży upośledzonej umysłowo, słabo widzącej i niewidomej, słabo słyszącej i niesłyszącej, oraz w procesie resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie, wspierając pracę placówek oświatowo – wychowawczych.

Historia Nieprzetartego Szlaku

Nieprzetarty Szlak – to kryptonim określający ruch drużyn harcerskich skupiających dzieci i młodzież specjalnej troski. Powstał w 1958 roku w czasie pierwszego kursu dla nauczycieli i wychowawców zakładów leczniczych w Rabce. Kurs zorganizowano w Polsce przez Główną Kwaterę ZHP, ówczesne Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Ministerstwo Oświaty i Wychowania. Od samego początku inspiratorem ruchu, jego sercem i mózgiem była Maria Łyczko. Najpierw jako szef sztabu, a potem przez wiele lat Kierownik Wydziału "Nieprzetartego Szlaku". Znakiem rozpoznawczym instruktorów NS jest wschodzące słoneczko na białym tle i napis ZHP "Nieprzetarty szlak".

Harcerze NS są pełnoprawnymi członkami Związku, noszą te same od¬znaki i mundury, zdobywają te same stopnie i sprawności, realizują ten sam program i zadania co harcerze działający w innych drużynach. Niwe¬luje to u naszych dzieci i młodzieży poczucie inności i mniejszej wartości. ZHP zawsze w całej swojej historii integrował wszystkie dzieci.

Atrakcyjny program harcerskiego działania ukierunkowany na zaspoka¬janie potrzeb i zainteresowań dzieci i młodzieży na działanie społeczne dla środowiska, pobudza ambicje i chęć społecznego działania, a co za tym idzie, utrzymywania kontaktów i więzi ze społeczeństwem.

Historia drużyn „Nieprzetartego Szlaku” działających przy Zespole Szkół Specjalnych w Jarocinie

Pierwsza w Jarocinie drużyna „Nieprzetartego Szlaku” powstała w 1981r. Harcerze 56 DH rekrutowali się spośród uczniów klas specjalnych Szkoły Podstawowej nr 4, a pierwszym instruktorem była dh Arleta Woźniak. Z chwilą powstania w 1983r. Szkoły Specjalnej rozpoczęły działalność harcerską kolejne drużyny: 57 DH i 61 DH „NS” pod kierunkiem długoletnich instruktorek ZHP: dh Haliny Jańczak hm oraz dh Barbary Skupniewicz hm. Do grona instruktorów „NS” dołączyli: w 1985r. dh Roman Gruchalski hm oraz w 1990r. dh Małgorzata Mysiukiewicz pwd.

Od 1982r. harcerze uczestniczyli w Zlotach Chorągwianych i Międzychorągwianych, akcjach letnich i zimowych. Dzięki wielu wyjazdom poznali różne zakątki naszego kraju: byli w górach (Kraków, Zakopane, Wieliczka), nad morzem (Pogorzelica), w Warszawie, Kobylej Górze. Dwukrotnie byli organizatorami zlotów: IX zlotu w 1987r. w Żerkowie, XIX Zlotu w 1997r. w Jarocinie, oraz w 1995r. VII Turnieju Gier i Zabaw Zręcznościowych.

W tamtym czasie na terenie ówczesnej Szkoły Podstawowej nr 6 w Jarocinie działały:

  • 56 DH „Wędrowcy”
    • drużynowa dh A. Woźniak phm
    • przyboczna dh K. Szymczak (Przybyłka)
    Zastępy:
    • Traperzy
    • Wędrowniczki
    • Strażniczki przyrody
  • 57 DH „Czarne stopy”
    • drużynowa dh M. Mysiukiewicz pwd
    Zastęp
    • Tropiciele

W 2002r. drużyny zawiesiły swoją działalność.

Po kilkuletniej przerwie we wrześniu 2007r. nastąpiła reaktywacja ruchu harcerskiego przy Zespole Szkół Specjalnych w Jarocinie.

Powstała 56 D „NS” Gromada Zuchowa „Jagódki”

  • drużynowa dh Beata Hendler
  • przyboczna dh Romualda Ratajczak (2007 - 2011)
  • przyboczna dh Jolanta Bilska
  • przyboczna dh Aurelia Kaczmarek (od IX 2008r.)

W pierwszym roku funkcjonowania do gromady należało 8, a już rok później było13 zuchów. Rozkazem L5/2009 został zamknięty okres próbny dla drużyny harcerskiej NS działającej przy Zespole Szkół Specjalnych w Jarocinie z wynikiem pozytywnym i nadano jej Nr 56 oraz nazwę „JAGÓDKI”. Pwd. Beata Hendler została mianowana na drużynową 56 Drużyny Harcerskiej Wielopoziomowej NS „JAGÓDKI”. Od tego czasu do drużyny należą zuchy i harcerze.

W roku harcerskim 2012/2013 po naborze stan liczebny drużyny wynosi 17 harcerzy, 5 zuchów oraz 8 uczniów w okresie próby.

Zbiórki prowadzą:

  • drużynowa phm. Beata Hendler,
  • przyboczna dh Aurelia Kaczmarek,
  • przyboczna dh Jolanta Bilska,
  • przyboczny dh Arkadiusz Leonhard (od IX 2010).

Mamy piękną harcówkę, w której spotykamy się na zbiórkach, piosenkę drużyny, jednolity strój oraz mnóstwo chęci i zapału, aby się bawić, pląsać, słuchać ciekawych gawęd i uczyć nowych piosenek, okrzyków harcerskich, poszczególnych punktów Prawa Zucha, Prawa Harcerskiego poznać symbolikę Znaczka Zuchowego, Krzyża Harcerskiego a także zdobyć sprawności zuchowe i harcerskie.

Każda zbiórka przebiega w miłej i rozśpiewanej atmosferze. Zuchy i harcerze chętnie biorą w nich udział. Organizowane są również zbiórki okolicznościowe z okazji „Święta pieczonego ziemniaka”, Andrzejki, Mikołajki, Wigilia Harcerska, Balik karnawałowy, a także zbiórki bardzo wyjątkowe, na której kandydaci na zuchy składają Obietnicę Zuchową i otrzymują Znaczek Zuchowy, a kandydaci na harcerzy składają Przyrzeczenie Harcerskie i otrzymują Krzyż Harcerski.

Drużyna „Jagódki” przygotowuje dla całej społeczności szkolnej uroczyste apele z okazji Święta Niepodległości, święta Uchwalenia Konstytucji 3 Maja, a także prezentuje się w szkolnych „Wiosenadach”.

„Jagódki” od pięciu lat reprezentują naszą szkołę na Integracyjnym Festiwalu Piosenki „Witaminki na Start”, który co roku odbywa się w Krotoszynie, dzielnie biorą udział w Turnieju Gier i Zabaw Ruchowych w Ostrowie Wielkopolskim.

Pięć lat temu 2008r. nasza Gromada po raz pierwszy zaprezentowała się na XXX Zlocie Drużyn Nieprzetartego Szlaku Chorągwi Wielkopolskiej ZHP w Borzęciczkach. Było to bardzo ważne wydarzenie, gdyż Drużyny Nieprzetartego Szlaku obchodziły swoje 50-cio lecie powstania. Nawiązaliśmy bardzo dużo nowych przyjaźni, było cudownie.

W następnych latach uczestniczyliśmy w Zlotach Harcerskich zorganizowanych przez drużyny z Kalisza, Pleszewa, Kępna oraz Krotoszyna.

W maju 2013 roku przed naszą drużyną stoi wyzwanie zorganizowania XXXV Jubileuszowego Zlotu Harcerskiego dla Drużyn Harcerskich NS byłego Rejonu Kaliskiego. Będzie to duże przedsięwzięcie i radość goszczenia na terenie Jarocina około 10 zaprzyjaźnionych drużyn harcerskich.

Zaangażowanie instruktorów ZHP w codzienną, systematyczną pracę z harcerzami skutkuje zarówno osobistą satysfakcją, jak i przyjemnością obserwowania pozytywnych efektów pracy z podopiecznymi w postaci ich rozwoju intelektualnego, fizycznego, społecznego i emocjonalnego.

Harcerze i zuchy „NS” są pełnoprawnymi członkami związku, noszą te same mundury, zdobywają sprawności i stopnie, realizują ten sam program i zadania, co harcerze działający w innych drużynach.

Harcerski system wychowawczy wszechstronnie wpływa na rozwój członków ruchu. Zgodnie z metodyką ZHP osoby niepełnosprawne włączane są w różne formy aktywności z obszaru kultury, turystyki, sportu, rekreacji. Metoda harcerska pomaga w walce z chorobą, przynosi nastrój radości, buduje poczucie własnej wartości, przydatności, umożliwia realizację potrzeby przynależności do grupy, nawiązywania kontaktów z ludźmi. Idee skautingu oparte są na szacunku dla każdego człowieka i akceptacji go takim, jakim jest. Metoda harcerska uczy także pełnienia w sposób odpowiedzialny wyznaczonych ról i funkcji społecznych.

Korzyści dla niepełnosprawnych z przynależności do drużyn NS są ogromne. Podczas wycieczek i obozów harcerze stykają się z realnym życiem, zmierzają się z własnymi ograniczeniami i przeszkodami, uczą się samodzielności. Tak jak harcerze pełnosprawni zdobywają stopnie i sprawności, doskonalą się w technikach harcerskich. Kontakt z przyrodą dostarcza wielu doznań, które pomagają w rewalidacji oraz akceptacji siebie. Nieoceniona jest również wartość kontaktów z drugim człowiekiem, dzięki którym członek „Nieprzetartego Szlaku” uczy się współdziałania z innymi oraz nabiera pewności siebie.